Soms vraag ik me af waarom ik nog leef. Ik bedoel; de wereld kan wel zonder mij. Ik doe toch niks goeds. Soms vraag ik me af waarom mijn ouders nou nog zo graag een kind wilden, waarom ze me niet gewoon hebben gedumpt. Mensen hebben niks aan mij, ik ben waardeloos. Mensen zeggen altijd tegen me dat ik het verkeerd doe, ook al doe ik zo mijn best. Misschien stel ik me aan of onthoud ik alleen de slechte dingen, maar dit is mijn belevenis. Ik vraag me af waarom mensen de moeite nog nemen om me af te zeiken, als ik iets verkeerd doe hoor ik de stemmen die me afkraken al in mijn hoofd, is dat normaal?! Ik wil gewoon dat mensen weten dat ik niet perfect ben helaas en niet altijd alles goed doe. Ik merk zelf ook dat ik iets verkeerd doe en zelf denk ik dan ook altijd al zoiets van: "Fuck! Volgende MOET goed gaan!"
yeey-momenten
Er zijn ook zeker hele leuke momenten in mijn leven. Het kamp van groep 8 was bijv. heel erg gezellig. De bloggersmeeting van Huis van Belle was ook heel leuk en iedereen was heel lief. Of als ik naar huis loop van het treinstation naar school, dan geniet ik heel erg van de frisse lucht en bedenk ik me wat voor leuk leven ik eigenlijk wel niet heb (hier heb ik al een keer een blog over geschreven). <3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten