Gedichten kan je het niet echt noemen, meer uiting van mijn woede, verdriet en frustratie. Ik ben echt geen heel chagrijnig kind ofzo, maar soms moet ik bepaalde dingen even kwijt. Dan denk ik ff hele negatieve dingen en wil ik even alles opschrijven, hoe ik me voel enzo. Nou ja, daar komen misschien nog wel meer blogposts van, daarom die '#1' :). So, let's het started! ;) (Hou je vast, het is echt heeeel negatief enzoo, maar ik voelde me ff zo :p)
Waarom dacht ik ooit dat ik mooi ben!? Ik kan mijn buik wel inhouden en mezelf voor de gek houden, maar ik blijf gewoon een dik kind zonder vrienden. En ik zeg of doe nooit iets goed. Wat dan ook, het is toch altijd verkeerd. Ook al doe ik nog zo mijn best, het is toch altijd verkeerd. Maar ik moet niet zo zeuren, als je nooit iets goed doet, vinden mensen je ook niet aardig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten