Ik lig in mijn bed en kan niet slapen. Op de een of ander manier voel ik een aanwezigheid. Ik weet niet waarvan. Ik ben alleen, maar toch ook niet. Ik voel om de een of andere reden dat er nog iemand is, het is echt heel raar. Een soort…. Uhm…. Ik kan het niet uitleggen. Wat ik net zei dus eigenlijk, dat ik ergens een aanwezigheid voel. Dan opeens gaat het licht aan. Ik probeer hier een verklaring voor te verzinnen, haal alle wetenschapsboeken voor de geest, maar vind niks in de boeken. Ho, wacht! Ze gaat in boeken bladeren in haar gedachten?! Okee, even voorstellen. Dit is Luna, ze is 14 jaar en ze heeft een speciale gave, ze heeft een fotografisch geheugen. En er is nog iets, maar dat weet Luna zelf ook nog niet, dat komen jullie later nog wel te weten. Maar ja, laten we maar snel verder gaan met het verhaal ;). Het licht knippert een paar seconden en dan staat er opeens iemand voor me, ik weet niet wat er met hem is, maar hij ziet er anders uit. Anders dan een normaal persoon, er is iets speciaals aan hem. Dan zegt hij met een zachte (en zwoele ;)) stem: "Kijkt u uit Luna, bereid u voor op het ergste." Na dat gezegd te hebben verdwijnt hij weer net zo plotseling als hij kwam. Ik blijf verbouwereerd achter. Nu kan ik al helemaal niet slapen.
Misschien komt er vervolg, maar dat weet ik nog niet echt! :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten